Een fotovoltaïsche zonnecel bestaat uit een halfgeleidermateriaal (bvb. silicium, germanium,...). Een halfgeleider heeft de speciale eigenschap dat als licht er op invalt, elektronen een hogere energie krijgen waardoor er een spanningsverschil ontstaat tussen de twee contacten van de zonnecel. Met dit spanningsverschil kan men elektrische toestellen laten werken, of bvb. een batterij opladen.